Jeszcze dalej niż Południe

Pablo Picasso zaczął spędzać wakacje na Lazurowym Wybrzeżu od 1919 roku, rok później po raz pierwszy przyjechał do Antibes, gdzie obecnie w zamku Grimaldich znajduje się muzeum jego imienia. Powracał w to piękne miejsce jeszcze wiele razy, spędzając wakacje ze swoją rodziną,   kochankami czy sławnymi przyjaciółmi jak Matisse, Cocteau, Chagalle Strawiński, Eluard. Zawsze bardzo cieszył go powrót nad morze Śródziemne, szczególnie do małych nadmorskich miast, które przypominały mu rodzinną Malagę. Oprócz słonecznych i morskich kąpieli, flirtowania z pięknymi, nieznajomymi kobietami poświęcał się też swojej pracy. Zawsze wynajmował domy, w których podczas dwumiesięcznych wakacji   jedno pomieszczenie adaptował na swoje studio, tytan pracy nie mógł wytrzymać nawet jednego dnia bez tworzenia, malował rodzinę, przyjaciół, urlopowiczów na plaży. Przesądny artysta przed każdym wyjazdem z Paryża przysiadał spokojnie w mieszkaniu na kilka minut w milczeniu, aby za chwilę wyruszyć na podb...

Grasse to piękne, malowniczo położone miasto na Południu Francji w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, oddalone 50 km od Nicei i 20 km od Cannes. Od wieków kojarzone z produkcją perfum, naturalnych aromatów, olejków eterycznych i kosmetyków. Nic dziwnego, że rocznie przyciąga tak wielu turystów z całego świata, choć stała liczba mieszkańców to jedynie 50 tyś. Dla odwiedzających Lazurowe Wybrzeże, Grasse jest obowiązkowym miejscem do zobaczenia i poznania. Zacznijmy jednak od początku, jak to się stało, że to akurat Grasse stało się światową stolica perfum i aromatów?  źródło: www.nicematin.com/Xavier Depoilly W XVI wieku w miasteczku znajdowało się wiele garbarni z wyprawami skóry, które wydzielały bardzo nieprzyjemny zapach. I jak to bywa w wielu przypadkach, potrzeba jest matką wynalazku. Mieszkańcy miasta wpadli na pomysł, aby w Grasse posadzić wiele kwitnących roślin, pozostawiających miłą woń. Były to głównie: jaśmin, róża, werbena, mimoza i oczywiście słynna p...

28 lutego 1963 roku Witold Gombrowicz otrzymał telegram z zaproszeniem od  Fundacji Forda  na roczne stypendium w Berlinie jako  autor rezydent . I tak samo jak niemal 24 lata temu przybył do Argentyny na transatlantyku Chrobry , tak teraz na pokładzie transatlantyku  Federico Costa  Gombrowicz opuszczał Buenos Aires . 8 kwietnia 1963 r. wszyscy znajomi żegnają go w porcie w Buenos Aires. Wsiadając na statek pewnie nie wiedział jeszcze, że ostatni raz ogląda argentyńską ziemię, która była dla niego drugą ojczyzną przez te wszystkie lata. Don Witoldo powracał do Europy, po 15 dniach dopływa do portu w Cannes . Odjazd do Europy, port w Buenos Aires, koledzy Gombrowicza i Ada Lubomirska, źródło: wojciechkarpinski.com Najpierw udaje się do Paryża na spotkania ze znajomymi, z którymi do tej pory jedynie korespondował, najważniejsi to Konstanty "Kot" Jeleński , przyjaciel i wytrwały promotor jego talentu i oczywiście Jerzy Giedroyć , redaktor naczelny...