Marc Chagall – malarz aniołów

W Nicei znajduje się oryginalne muzeum poświęcone tylko jednemu malarzowi, co ciekawe zostało otwarte jeszcze za jego życia w 1973 roku. Muzeum Marca Chagalla posiada wyjątkową siłę wyrazu,  a pełne wyobraźni i kolorów płótna pięknie kontrastują z bielą ścian. Znajdują się tam imponujące obrazy o tematyce religijnej, nawiązujące głównie do Starego Testamentu. W przypadku Marca Chagalla trudno mówić o jednym konkretnym stylu malarskim, w jego dziełach można odnaleźć surrealizm, sztukę naiwną, impresjonizm, ale chyba na większości odbiorców największe wrażenie robią żywe, wspaniale dobrane kolory. Jaka była droga czołowego malarzakolorysty?

Nicea - muzeum Narodowe (fot. en.musees-nationaux-alpesmaritimes.fr)

Światowej sławy malarz urodził się w 1887 roku, niedaleko Witebska w Imperium Rosyjskim (obecnie Białoruś). Pochodził z rodziny żydowskiej, a jego prawdziwe imię i nazwisko brzmiało: Mojsza Zacharowicz Szagałow, w dzieciństwie był przezywany „Moszka”. Jego korzenie miały niezmierny wpływ na ukształtowanie drogi twórczej. A początki kariery wcale nie były takie łatwe, Chagall był najstarszym z dziewięciorga rodzeństwa, jego matka zajmowała się domem, a ojciec był prostym sprzedawcą (Nie miał tak łatwego startu, jak na przykład Pablo Picasso, którego ojciec był cenionym rysownikiem, a on sam wieku 17 lat miał już swoją małą pracownię malarską). 

Marc Chagall, Paryż 1921 r. (domena publiczna)

W wieku 19 lat wyjechał do Petersburga, gdzie rozpoczął naukę w Szkole Carskiego Towarzystwa Upowszechniania Sztuki. Pierwszym sukcesem początkującego artysty było otrzymanie stypendium umożliwiającego wyjazd do Paryża. Tam młody Chagall związał się z modną wówczas grupą artystów skupionych wokół dzielnicy Montparnasse. Cztery lata później Marc Chagall miał już pierwszą wystawę indywidualną w popularnej wówczas berlińskiej galerii „Der Sturm”.

Chagall i Bella na jednym z jego obrazów (domena publiczna)

Po kilku latach wrócił w rodzinne strony, gdzie został komisarzem sztuk pięknych w obwodzie witebskim, a nawet założył Akademię Sztuk Pięknych w Witebsku. Poślubił swoją pierwszą żonę - Bellę, również Żydówkę, pochodzącą z jego rodzinnych stron. W późniejszych latach został zmuszony opuścić Rosję z powodu tematyki jego prac, która kłóciła się z nową ideologią sowiecką. Następnie wraz z rodziną osiedlił się w Paryżu, jednak pracował w różnych miejscach na terenie Europy i nie tylko. W 1931 roku został zaproszony do Palestyny, gdzie namalował cykl obrazów do Starego Testamentu. 


Wojna w oczach Chagalla (domena publiczna)

W 1935 roku przyjechał do Polski, gdzie zetknął się z antysemityzmem i wizją przyszłej zagłady przez hitlerowskie Niemcy. Jego obrazy wówczas "posmutniały", nabrały ciemniejszych i ponurych barw. Jego przeczucia się sprawdziły, kiedy Niemcy opanowały również Francję, w 1941 roku musiał uciekać z powodu swego pochodzenia, choć nie był praktykującym Żydem. Okres wojny był bolesny dla malarza, nie tylko z przymusu ucieczki do USA, ale też z powodu nagłej śmierci swojej żony. Chagall osiedlił się w Nowym Jorku, gdzie mieszkał do 1948 roku. W tym czasie rozwijał swoje talenty, nie tylko malarskie, tworzył liczne dekoracje i kostiumy do oper i baletów. 


Commedia dell'Arte, 1958 r. (domena publiczna)

Industrialny krajobraz Nowego Jorku znudził się artyście, który poszukiwał światła i kolorów, w 1948 roku postanowił wrócić do Francji, najpierw osiedlił się w Paryżu, następnie kupił dom w Vence (na południu Francji, niedaleko Nicei). W 1952  roku wziął ślub ze swoją drugą żoną - Valentiną Brodsky, również Rosjanką i Żydówką. Malarstwo tego okresu jest żywe, nasycone kolorami, radością i miłością.  Chagall zaczyna także pracować na ceramiką, wynajmuje studio w tym samym miejscu co Pablo Picasso. 

Witraż w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku (domena publiczna)

W okresie spędzonym na Południu Francji powstają niezliczone dzieła, które są tak charakterystyczne dla stylu Marca Chagalla. Artysta pracuje w różnych częściach Francji, ale też świata. Wówczas właśnie powstają słynne witraże w Metz, Reims, a także w Jerozolimie, czy w Nowym Jorku. W Operze Paryskiej tworzy słynne freski, a także w Operze w Nowym Jorku. Po pięknym i owocnym życiu, malarz umiera w wieku 98 lat, został pochowany w Saint-Paul de Vence, miasteczku artystów na Południu Francji.

Sufit opery w Paryżu (domena publiczna)
Zapraszam na fanpage bloga na Facebooku, gdzie znajdziecie więcej ciekawostek z Lazurowego Wybrzeża, a także aktualnych wydarzeń kulturalnych 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Otwarcie Villi Alexandrine i Przestrzeni muzealnej Witolda Gombrowicza w Vence

Przestrzeń Muzealna Witolda Gombrowicza w Vence oficjalnie otwarta!

La Tarte Tropézienne – sekretny przepis polskiej babci

Oliwa z Południa Francji